Choć w rzeczywistości misjonarki znajdują się w diasporze, to jednak żyją w autentycznych i głębokich relacjach braterskich, w szczególnej formie komunii. Braterska komunia, która pozwala nam rozpoznać się jako jedną rodzinę, jest źródłem mocy i wsparcia w trudnościach życia oraz zobowiązuje nas, przede wszystkim w naszych grupach, do konkretnego życia nowym przykazaniem (por. J 15,12), do wprowadzania pokoju i komunii.

Instytut ma także zadanie pomocy i weryfikacji, aby nasze życie aż do końca trwało w wierności Konstytucji, którą przyjęłyśmy na zawsze. W celu zrealizowania swego zadania formacyjnego Instytut u boku każdej stawia osobistą odpowiedzialną, która towarzyszy nam w poszukiwaniach i współpracuje z nami w samowychowaniu prawego sumienia i pomaga nam wzrastać ku wolności. Również poprzez grupy lokalne Instytut ofiaruje nam środki formacyjne, które pomagają każdej wzrastać w składanym Bogu darze z siebie, w życiu wewnętrznym oraz w apostolskiej posłudze braciom, zwłaszcza w "misji", z zachowaniem świeckiego stylu.

Instytut pozostaje dla każdej jak drzewo, które rozpościera swe gałęzie we wszystkich kierunkach, chcąc jakby wskazać na uniwersalność daru, i które nie przestaje karmić swoimi sokami tego, kto pozostaje z nim zjednoczony.