Łaska i wierność Boga wspierają nas w wysiłku stawania się coraz bardziej podobnymi do Chrystusa i służenia Mu w dyspozycyjności wobec wszystkich. Więzy konsekracji według Rad Ewangelicznych znajdują wyraz w życiu osoby, pomagając jej zrealizować się w pełni daru.
Dar celibatu konsekrowanego staje się wolnością serca, pomagającą otworzyć się na miłość uniwersalną.
Dyspozycyjność w poszukiwaniu i realizowaniu tego, co podoba się Ojcu, zarówno w sytuacjach życia codziennego, jak też w najważniejszych wyborach, jest wyrazem posłuszeństwa przeżywanego jako dar.
Rozpoznanie i umiłowanie Jezusa ubogiego w braciach wyznacza nam wewnętrzną wolność, solidarność i oderwanie się od tego, kim jesteśmy i co posiadamy, przynaglając nas do podjęcia ewangelicznego ubóstwa przeżywanego w świeckich formach.

Aby żyć tym ideałem, który Konstytucja nam proponuje, potrzeba, by całe życie odnalazło równowagę i harmonię na modlitwie. Dążymy zatem do tego, by żyć w intymności z Panem, w synowskiej komunii z Ojcem, w żywej i osobistej relacji z Synem, uważnie wsłuchane w Ducha. Nasza modlitwa wypływa także z życia, z kontaktów z braćmi, z ich dążenia - niekiedy nieuświadomionego - ku Bogu, z oczekiwań i nadziei, w których my również uczestniczymy.

Słowo Boże, Eucharystia, Sakramenty, miłość do Dziewicy Maryi, stanowią niezbędny pokarm dla przeżywania konsekracji w wierności Bogu i ludziom.

Maryja, Matka Jezusa i nasza Matka, która włączyła się w misję Syna względem ludzkości, uczy nas przeżywania konsekracji w świecie i kochania z całkowitym oddaniem.