Smierć naszej
Założycielki pozostawiła wielką pustkę, nie
zamknęła wszakże żywotnej fazy początków Instytutu.
Germana wielokrotnie nam powtarzała, nawet na krótko
przed śmiercią: "Założenie Instytutu nie
zostało ukończone... teraz kolej na was, by je
kontynuować".
Czujemy się wezwane, by życiem i słowem głosić
charyzmat i duchowość nadziei Instytutu, aby każda
osoba, która czuje się wezwana, mogła rozpoznać w
sobie podstawowe aspekty naszego stylu życia.Lecz charyzmat należy do Kościoła i cały
Kościół posiada odpowiedzialność, by go głosić i
przedstawiać. Jest to zadanie nie tylko Instytutu, lecz
także kapłanów, wychowawców i tych wszystkich,
którzy są blisko ludzi młodych, by pomóc im odkryć
otrzymane dary, których być może nie są jeszcze
świadomi. W Kościele różnorodność charyzmatów jest
wspólnym bogactwem, wyrazem różnych wartości i
perspektyw, uzupełniających się funkcji i posług.
Może ona być bodźcem do poszerzenia horyzontów oraz
umocnieniem, lecz może także zrelatywizować
tożsamość wyboru powołania.
Dla każdego, kto przebywa blisko osób
poszukujących, sprawą podstawową jest poznanie
różnych charyzmatów i odkrycie ich komplementarności,
aby w wolności przedstawić elementy potrzebne do
autentycznego rozpoznania powołania.
Pragniemy, by te stronice, które
wypływają z naszego doświadczenia, mogły posłużyć
także tym, którzy szukają ideału życia do wcielenia
w swojej egzystencji.
Wszystkim życzymy, aby moc Ewangelii
oraz potęga Ducha stały się energią i życiem, które
odda się na służbę Królestwa.

|