Taka formacja zmierza do tego, aby osoba poszukiwała woli Bożej w swoim życiu, angażując się z pełną dyspozycyjnością w urzeczywistnianie tego, co może okazać się bardziej miłe Ojcu. Droga do konsekracji wymaga stopniowej formacji i prowadzi daną osobę do zjednoczenia wszystkich aspektów jej życia, tworząc harmonię i nadając znaczenie wszystkim jej postawom. Zachowując wielość sytuacji i kultur oraz szacunek dla osobistej tożsamości, formacja jest jednolita, gdyż jeden jest charyzmat.

Droga rozpoznania i przygotowania jest długa, intensywna i stopniowa, pomaga osobie w przeżywaniu własnej sytuacji rodzinnej, zawodowej, apostolskiej, w Kościele lokalnym, aby nauczyła się być misjonarką "w cieście tego świata" i weryfikowała swoją zdolność oraz dyspozycyjność do podjęcia na całe życie konsekracji wymagającej radykalnego poświęcenia. Szczególnie w okresie poszukiwania i przygotowania do tego zadania każdej osobie towarzyszy oddelegowana do tego misjonarka, która pomaga jej w przyswajaniu duchowości Instytutu, w zrozumieniu i przełożeniu na konkret życia zobowiązań, jakie są wymagane przez Konstytucję.

Akt oddania się jest pierwszym prawdziwym zobowiązaniem zaciągniętym wobec Boga w Instytucie. Konsekracja oznacza więzy na zawsze względem Pana oraz wcielenie w pełni do Instytutu. Jednak formacja trwa nadal przez całe nasze życie. Środki formacyjne ofiarowane nam przez Instytut to: okresowe spotkania osobiste i w grupach, materiały formacyjne, comiesięczne jednodniowe spotkania, roczne kursy odnowy, specjalne dni poświęcone studium i odnowie.